M Füzuli. Dustum aləm səninçün... ifa - V. Azəryar

Dustum, aləm səninçin gər olur düşmən mənə,
Qəm degil, zira yetərsən dust ancaq sən mənə.

Eşqə saldım mən məni, pənd almayıb bir dustdən,
Hiç düşmən eyləməz onu ki, etdim mən mənə.

Canü tən olduqca, məndən dərdü qəm əksik degil,
Çıxsa can, xak olsa tən, nə can gərək, nə tən mənə.

Vəsl qədrin bilmədim hicran bəlasın çəkmədən,
Zülməti-hicr etdi çox mübhəm işi rövşən mənə.

Dudü əxgərdir mana sərv ilə gül, ey bağiban,
Neylərəm mən gülşəni, gülşən sana, gülxən mənə.

Qəmzə tiğin çəkdi ol məh, olma qafil, ey könül!
Kim, müqərrərdir bu gün ölmək sana, şivən mənə.

Ey Füzuli, çıxdı can, çıxman təriqi-eşqdən,
Rəhgüzari-əhli-eşq üzrə qılın mədfən mənə!

Редъяр Киплинг Заповедь Читает В Азеряр (2-ой вариант)

ЗАПОВЕДЬ

Перевод-Михаил Лозинский

Владей собой среди толпы смятенной,

Тебя клянущей за смятенье всех,

Верь сам в себя, наперекор вселенной,

И маловерным отпусти их грех;

Пусть чac не пробил, жди, не уставая,

Пусть лгут лжецы, не снисходи до них;

Умей прощать и не кажись, прощая,

Великодушней и мудрей других.

Умей мечтать, не став рабом мечтанья,

И мыслить, мысли не обожествив;

Равно встречай успех и поруганье,

Не забывая, что их голос лжив;

Останься тих, когда твое же слово

Калечит плут, чтоб уловлять глупцов,

Когда вся жизнь разрушена, и снова

Ты должен все воссоздавать с основ.

Умей поставить, в радостной надежде,

На карту все, что накопил с трудом,

Все проиграть, и нищим стать, как прежде,

И никогда не пожалеть о том,

Умей принудить сердце, нервы, тело

Тебе служить, когда в твоей груди

Уже давно все пусто, все сгорело,

И только Воля говорит: «Иди!»

Останься прост, беседуя с царями,

Останься честен, говоря с толпой;

Будь прям и тверд с врагами и друзьями,

Пусть все, в свой час, считаются с тобой;

Наполни смыслом каждое мгновенье,

Часов и дней неумолимый бег,

Тогда весь мир ты примешь во владенье,

Тогда, мой сын, ты будешь Человек!

Redyard KIPLING

IF

If you can keep your head when all about you

Are losing theirs and blaming it on you,

If you can trust yourself when all men doubt you,

But make allowance for their doubting too;

If you can wait and not be tired by waiting,

Or being lied about, don’t deal in lies,

Or being hated, don’t give way to hating,

And yet don’t look too good, nor talk too wise.

If you can dream — and not make dreams your master;

If you can think — and not make thoughts your aim;

If you can meet with Triumph and Disaster

And treat those two impostors just the same;

If you can bear to hear the truth you’ve spoken

Twisted by knaves to make a trap for fools,

Or watch the things you gave your life to, broken,

And stoop and build’em up with worn out tools.

If you can make one heap of all your winnings

And risk it on one turn of pitch-and-toss,

And lose, and start again at your beginnings,

And never breathe a word about your loss;

If you can force your heart and nerve and sinew

To serve your turn long after they are gone,

And so hold on when there is nothing in you

Except the Will which says to them: «Hold on!»

If you can talk with crowds and keep your virtue,

Or walk with Kings — nor lose the common touch,

If neither foes nor loving friends can hurt you,

If all men count with you, but none too much;

If you can fill the unforgiving minute

With sixty seconds’ worth of distance run,

Yours is the Earth and everything that’s in it,

And — which is more — you’ll be a Man, my son!

Р Киплинг Заповедь читает В Азеряр

ЗАПОВЕДЬ

Перевод-Михаил Лозинский

Владей собой среди толпы смятенной,

Тебя клянущей за смятенье всех,

Верь сам в себя, наперекор вселенной,

И маловерным отпусти их грех;

Пусть чac не пробил, жди, не уставая,

Пусть лгут лжецы, не снисходи до них;

Умей прощать и не кажись, прощая,

Великодушней и мудрей других.

Умей мечтать, не став рабом мечтанья,

И мыслить, мысли не обожествив;

Равно встречай успех и поруганье,

Не забывая, что их голос лжив;

Останься тих, когда твое же слово

Калечит плут, чтоб уловлять глупцов,

Когда вся жизнь разрушена, и снова

Ты должен все воссоздавать с основ.

Умей поставить, в радостной надежде,

На карту все, что накопил с трудом,

Все проиграть, и нищим стать, как прежде,

И никогда не пожалеть о том,

Умей принудить сердце, нервы, тело

Тебе служить, когда в твоей груди

Уже давно все пусто, все сгорело,

И только Воля говорит: «Иди!»

Останься прост, беседуя с царями,

Останься честен, говоря с толпой;

Будь прям и тверд с врагами и друзьями,

Пусть все, в свой час, считаются с тобой;

Наполни смыслом каждое мгновенье,

Часов и дней неумолимый бег,

Тогда весь мир ты примешь во владенье,

Тогда, мой сын, ты будешь Человек!

Rüstəm Behrudi QARA KÖLGƏ. İfa - V.Azəryar

Tan internet teatrı "Mən kiməm" layihəsinin növbəti seansını təqdim edir. Bu dəfə şair R.Behrudi dünyasına baş vurduq. İfa V.Azəryar

Rüstəm Behrudi

QARA KÖLGƏ

Həbsxanalarda yatan günahsız qəhrəmanlara...
Uzun zamandır fiziki ağrılara tablaşsam da,
ruhumuzun üstünə çökən kölgənin qaranlığına dözə bilmədim.

Bir qara kölgə gəzir -
Ürəyimdə əks-səda verir
addımlarının səsi.
Bir qara kölgə gəzir -barmaqlığın kölgəsi...
Bu qara kölgə hopur arzularımıza,
Çıxıb kameralardan düşür ümidlərimizin üstünə.
Bir zəhərli ilan kimi sürünə-sürünə Həbsxana divarlarını
aşıb gəzir.
İçimizdə gömülmüş Sözlərin üstündən keçib
Şəhər-şəhər, küçə-küçə, ev-ev dolaşıb gəzir...
Sevgilər, ümidlər-ayrılıq, həsrət, Ağaclar, yarpaqlar, çiçəklər, otlar,
Köləlik qoxuyan sözlər, nəğmələr, Uçulan ocaqlar, kül altda odlar,

İlahi, hər bir şey bu kölgə altda...
Şəhərlər, küçələr, evlər kölgədə,
Yüz ildir
zülmətdə yeyib səbrini Gözləyən
əzabkeş devlər kölgədə.

Bu kölgə altında görünmür heç nə
Görünmür qurulan dar ağacları,
Görünmür bu millət, yaralı ölkə Tilsimdə nə cürə can verir susuz.
Görünmür xəyanət,
yalan görünmür,
Görünmür nə cürə ölür, ruhumuz.
Bir qara kölgə gəzir;
Bu qara kölgə - ölən ümid,
doğmayacaq günəş, sökülməyəcək dan.

Bu qara kölgə düşür şəhidlərimizin üstünə,
Qara bayrağa çevrilib asılır qapıdan, divardan,
asılır ruhumuzdan.
Bu qara kölgədən doğulan qara bayraqların altında
qara günlər yaşayırıq, dostlar!
Günlər yaşayırıq- qapqara.
Bu qış nə uzun çəkdi, Nə uzun çəkdi bu qış?
Bahara çoxmu qalır,çoxmu qalır bahara?!
Ruhum mənim,
Bu məktub sonuncudu, sonuncudu bəlkə...
Son məktub - son ümiddi, ruhum mənim!

Son ümid - sonra kölgə...
Son döyüşdən özgə Heç nəyə yoxdur andım.
Bu kölgədən əvvəl
Sabahların aydınlığına,
Gecələrin zülmətinə,
Dərdlərimizin böyüklüyünə
Ruhumuzun ölməzliyinə,
bir də sənə inandım.
İnanıb da çağırdım:
- Son döyüş, hardasan?!
vaxtdı, vaxtdı, gəl... gəl... gə...
Bizi kor eylədi bu qara kölgə.

M. Füzuli. Öylə sərməstəm ki... ifa V. Azəryar

Tan internrt teatrı "Mən kiməm" layihəsindən növbəti seansı təqdim edir. M.Füzulinin "Leyli və Məcnun" poemasından məcnunun dilindən qəzəl. İfa - V. Azəryar



Öylə sərməstəm ki, idrak etməzəm dünya nədir,

Mən kiməm, saqi olan kimdir, meyü səhba nədir.



Gərçi canandan dili-şeyda üçün kam istərəm,

Sorsa canan bilməzəm kami-dili-şeyda nədir.



Vəsldən çün aşiqi müstəğni eylər bir vüsal,

Aşiqə məşuqdən hərdəm bu istiğna nədir?



Hikməti-dünyavü mafiha bilən arif deyil,

Arif oldur bilməyə dünyavü mafiha nədir.



Ahü fəryadın, Füzuli, incidibdir aləmi,

Gər bəlayi-eşq ilə xoşnud isən, qovğa nədir?

Азербайджан подкупил всю Европу

Азербайджан подкупил всю Европу

Рош аШана — 21 сентября еврейский Новый Год

Рош аШана — 21 сентября еврейский Новый Год